بدون عنوان
4%
امتیاز

۱۳۸۹/۱۲/۰۸ ۰۵:۳۰

دسته بندی :

بازدید : 13 نظرات : 13

بدون عنوان

کاربر مهمان
علیرضا میرزایی
علیرضا میرزایی
تنها عکسی که تا حالا دیدم و به موضوع ربط داره این هفته کاش داور زهرا درویشیان نبود
زهرا درویشیان
زهرا درویشیان
-نبود- رو چقدر دوست دارم. همیشه همه میگن اگه این بود چی میشد اگه اون بود چی..... -اگه نبود- رو بیشتر دوست دارم. اگه داور نبود. اگه زهرا دوریشیان نبود. اگه سکوت نبود.... آره اگه سکوت نبود.... همیشه به نبودن فکر کردن منجر میشه به بیشتر به بودن فکر کردن. ....
پریسا شادمان
پریسا شادمان
سکوت سنگینی ست...
شادی آفرین آرش
شادی آفرین آرش
وقتی پشت سر چیزی به جز سیاهی و وهم نیست و روبرو .... سکوت کنیم بهتر است ... بینظیر بود لذت بردم
صمد قربان زاده
صمد قربان زاده
سکوتی در خور ستایش و قابل احترام.....
نیما مقیمی
نیما مقیمی
سکوت آنقدر بزرگ بود که او را بلعید ...
صابر وکیلی راد
صابر وکیلی راد
به سایه خودش پشت میکرد و از او الهام میگرفت...
باهر خضری
باهر خضری
برای دیده شدنش باید تا بیداری ِ سایه اش صبر می کرد و کرد.
احسان قنبری‌فرد
احسان قنبری‌فرد
به دنبال سکوتی که می گردیم که به قول آن عزیز.. سرشار از ناگفته ها باشد.. تمام این دانه های درشت.. آواهای پراکنده و عجولی هستند که انسان انتزاعی قاب به صورتمان تف میکند.. مولف به دنبال یافتن مخاطب در همین حوالی است.. و می یابد سایه دیوار و صندلی و گلدان را.. همان است که باید باشد.. با تمام سکوت مرگ آورش.. تنها چند دقیقه کافی است به او زل بزنی ته بگوید.. همان چیزهایی را که تو دوست داری از او بشنوی.. چقدر اینها که من می شنوم.. چقدر اینه روح من.. چقدر انعکاس حرفهای من با خودم.. دانه درشت ایست و پراکنده و هولناک.. عجول.. گلدان هر روز ارام لبه پنجره امروز نعره میکشد.. بزرگ شده دیگر.. برای خودش.. آدمی شده.. گوینده ای..
علیرضا رویایی
علیرضا رویایی
گلدان هر روز ارام لبه پنجره امروز نعره میکشد.. بزرگ شده دیگر.. برای خودش.. آدمی شده.. گوینده ای..
زهرا درویشیان
زهرا درویشیان
ممنون از نظرات و وقت دوستان.... عکسای همه خوبه و واقعا انتخاب سخته.... perfect job everybody :)
رامین صفاری
رامین صفاری
سلام تشویش است نه سکوت