میروم، اما، با حواس گُم و پنجره و درِ همیشه باز، به هیچ جا نمی‌رسم...
3% امتیاز

۱۳۹۲/۰۲/۱۴ ۱۴:۳۰

بازدید : 4 نظرات : 11

دسته بندی : انسان مفهومی

میروم، اما، با حواس گُم و پنجره و درِ همیشه باز، به هیچ جا نمی‌رسم...

کاربر مهمان
شادی آفرین آرش
شادی آفرین آرش
فضا، شعریست برای زن... آفرین...
شیدا باباگلی
شیدا باباگلی
فضای تصویر من، در برابر شعرهایی که شما از زن سروده اید، چه با کلام و چه تصویر، فقط سکوت میکند...
مرسی از تو شادی عزیزم...
محمد قدرتی وایقان
محمد قدرتی وایقان
در این فضا، زن Bold نیست
هم رنگ همان کاه گل های دیوارست ...
سخت میبینندش
ساکن هم نیست مثل دیوارها...
می آید و می رود
تاثیر می گذارد و تاثیر می گذارد
روزی شاید دیده شود ...
فضای مونو کروم عکس برای دریافت پیام عکس عالیست
شیدا باباگلی
شیدا باباگلی
مرسی از اینکه توجه می کنید...
::فاطمه‌انتـظار::
::فاطمه‌انتـظار::
وقتی عکس به کمک تاریخ می‌رود تا یادآور سال‌های دور باشد.
لذت بردم.
::
درود بر شما
شیدا باباگلی
شیدا باباگلی
عکاس ایرانی تاریخ را به تصویر می کشد، ولی سوژه هایش اساطیری قد می کشند. (هنر عکاسی و شاعرانگی عکس، نوشته ی محمد پیرحیاتی)

ممنون از حضور گرمتون...
مجتبی خامسی
مجتبی خامسی
می روم از آن رو که باید بروم، که باید غرق شوم در فعل رفتن، که شاید ایمان آورم ،روزی، به پرواز با بالهای بسته!

جسارت بنده رو برای این شعرنوشت ببخشید خانوم باباگلی
شیدا باباگلی
شیدا باباگلی
باید غرق شوم در فعل رفتن، که شاید ایمان آورم ،روزی، به پرواز با بالهای بسته!
خیلی خوب بود، ممنون از لطف بی دریغتون... :)
امیر حسینی
امیر حسینی
واقعا ثبت خلاانه ایست
تبریک می گویم
ادیت هم در شان کار صورت گرفته
خیلی ممنون از ثبت زیباتون
شیدا باباگلی
شیدا باباگلی
ممنون از حضورتون
آیدا قریشی
آیدا قریشی
از کارهای خوب با موضوع زنان این عکس آفرین شیدای عزیز