بدون عنوان
4% امتیاز

۱۳۸۹/۱۱/۱۰ ۲۳:۱۱

بازدید : 59 نظرات : 6

دسته بندی :

بدون عنوان

کاربر مهمان
زهرا درویشیان
زهرا درویشیان
عجب نگاهی داره. و دستاش که یکیش نیست. ترسیده.... کودک بودن ترسیدن هم داره. موهاش با بی حوصلگی زده شده و گردنبدنش از هم اکنون جنسیتشو تایین می کنه. ما در ملغمه ذهنی والدینمان رشد کردیم.
هادی دهقان‌پور
هادی دهقان‌پور
سوای حضور قوی کودک و عدم توجهش به عکاس، چه کنترل نور شایسته‌ای اعمال شده.
امین خسروشاهی
امین خسروشاهی
یادش بخیر.این عکس را بار اول تو عکاسی دیدم.اقا همه کف کرده بودن :) ان تونل نور - این بک تیره - این نگاه - انگار که عکاس انجا نامرئی بوده.همه چیز خوب است.خیلی خوب
رضا وهمی
رضا وهمی
در آغاز راهی دراز اما از همین حالا نگران چشمها مظطرب و ذهن پریشان آن نور دعوت میکند و میخواند
صفا پیرشیری
صفا پیرشیری
ثبت زیباییست تبریک ولی بیشترین چیزی که حس سوژه را دنبال میکند نگاه مضطربانه و دست چپ خجالت زده اینها نمادی از سردرگمی میباشد. و تنها نکاتی که به موضوع عکس (زندگی) کمک کرده گردن بند و راهرو و صد البته نور آور شده در آخر راهرو میباشد.
رامین صفاری
رامین صفاری
سلام. مرسی. این عکس منو یاد یکی از کارهای جیمز نچوی می اندازد .اما با کمی تفاوت در ضاویه و فاصله. موفق باشید.