چتری برای او
4% امتیاز

۱۳۸۹/۱۱/۲۳ ۲۳:۴۵

بازدید : 10 نظرات : 15

دسته بندی :

چتری برای او

کاربر مهمان
سعید عامری
سعید عامری
عکاسی خیابانی یکی از شاخه های مهیجی است که در عکاسی دنیا طرفداران زیادی دارد و متاسفانه در ایران ما علاقمندان کمتری را می توان دید. این نوع عکاسی می تواند خیلی از اتفاق های روزانه ما آدم ها را به واسطه ی درگیری ها شهری به تصویر بکشد. همه ی حالات روحی و روانی که ما در روز به واسطه ی کارهایمان در اعمال و رفتارمان تصویر می شود. این عکس می تواند از آن دسته باشد مستند و گویا...اما چرا این عکس از استناد خارج شده است و قصد تفهیم بیننده را با مسیر گذاری و خط گذاری دارد؟
محمد صداقت
محمد صداقت
در دنیای عکسی خیابانی، همه متحرک ولی به ناچار ساکن بودند؛ یکی به آرامی راه میرفت ولی قدمی بر نمیداشت؛ یکی با سرعت میدوید ولی ایستاده بود؛ یکی پشت تلفن با عصبانیت فریاد میزد ولی صدایش بگوش نمیرسید؛ در این سکون سرد تحمیلی او نیز ساکن بود ولی عشق را جاری میکرد. ممنونم از نظرتون
پریسا شادمان
پریسا شادمان
لحظه ی زیبایی را ثبت کرده اید. از حد یک عکس مستند فراتر رفته و گویی در پی ِ القای مفهومی خاص به بیننده است. آقای عامری ، در ایران هم خیلی از عکاسان به عکاسی خیابانی علاقه دارند اما در جامعه ی ما و با توجه و قوانین و حساسیت ها ، انجام این کار در عمل سخت و محدود است.
محمد صداقت
محمد صداقت
در جامعه ما اگر دوربین به دست بگیری و بری تو خیابون به شکل یک مجنون و یا مجرم به تو نگاه میکنند ممنونم از اینکه وقت گذاشتید و نظر دادید.
علیرضا میرزایی
علیرضا میرزایی
روایتی در حال رخ دادن است گونه ای روایت سینمایی آری عکس بیشتر از روایتی سینمایی خبر میدهد از جزئیات آنچه درون کادر رخ میدهد نمیدانیم و آنچه بیرون کادر رخ میدهد در واقع عکسیست روایت شکن که با ارائه گوشه ای از یک داستان میخواهد مخاطب تکه های باقیمانده پازل را در ذهن خویش باز سازی کند و خود در ارائه اطلاعات خست به خرج میدهد و تاثیرگذار است
محمد صداقت
محمد صداقت
ممنونم از این نگاه ژرف که به زیبایی این ثبت رو تعبیر کرد.
ارام بمیر
ارام بمیر
عکاسی خیابانی واقعا زیباست ولی یه نکته ای که هست ظاهر خود عکاسها هم هست. به علاوه مشکلاتی که همه ازش اطلاع داریم
محمد رضا گودرزی
محمد رضا گودرزی
نوع ادیت گرچه ممکن است خلاقانه قلمداد شود اما مخل رویکرد این هفته سایت است (؟) انجمادی که در حالات افراد می بینم بسیار تعمق برانگیز است و در همه آنها حسی زیبا نهفته می باشد
محمد صداقت
محمد صداقت
به قول یکی از دوستان همیشه تصور نکنید آنچه تا بحال اجرا نمیشده شاید نادرست باشد. ممنونم از توجه و نظرتون
حامد منوچهری
حامد منوچهری
این ادیت نشون می ده چه طور یک تصویر روزمره با یک دید عکاسانه رنگ هنر به خودش می گیره و همه اینه برخاسته از تفکر یک هنرمنده. ارتباط عاطفی که با این " رنگ" ها در عکس به وجود آمده هدفمندانه در جهت تاکید کردن این سردی و بی رنگی سایر افرادیه که در کادر دیده می شن.
محمد صداقت
محمد صداقت
حامد عزیز نظراتت مثل همیشه به من انرژی میدن. ممنونم که میبینی
وحید سهرابی
وحید سهرابی
ابتدا باید تشکر کنم از ارسال . اما در مورد این عکس و البته کلی تر در مورد عکاسی مستند به چند نکته اشاره کنم! من نه خود را صاحب نظر میدانم نه چیزی بیشتر ، اما فکر نمیکنید با توجه به اسم " عکاسی مستند "، سندیت داشتن عکس در رطبه ی اول قرار دارد؟ امروز با در دست داشتن دوربین دیجیتال و البته برنامه های ویرایش عکس گاهی گمان میکنیم مجاز به هر نوع ایجاد تعقیر در عکس هستیم ! این نکته زمانی حساستر میشود که در عکاسی مستند که عمومیت بیشتر دارد وارد میشود . ""به قول یکی از دوستان همیشه تصور نکنید آنچه تا بحال اجرا نمیشده شاید نادرست باشد."" این نکته درست است دوست من اما به این معنا نیست که هر کاری در هر جایی مجاز است .اگر این عکس شما را در میان عکسهای خلاقه یا مفهومی میدیدم هیچ جای تعجبی برایم نبود . آیا این عکسی که ما اینجا می بینیم همان چیزیست که شما از پشت ویزور دیدید؟ گاهی میگوییم در پی ساختار شکنی هستیم! اما آیا به واقع ساختار را شناخته ایم؟ چه عکاسانی که تنها به خاطر تعقیر و یا حتی حالت دادن به سوژه برای ثبت عکسی گویاتر عکسشان حذف و یا از کارشان اخراج شدند! بهتر نیست کمی بیشتر در مورد چیستی عکاسی مستند تحقیق کنیم؟
محمد صداقت
محمد صداقت
آقای سهرابی عزیز ضمن تشکر از اینکه دیدید. و ممنونم از اینکه وفت گذاردید و نظر دادید. باید توجه داشت که برداشت هر شخص از یک ساختار واحد نیز میتواند متفاوت باشد. ترجیح میدهم ادامه سخنم را ارجاع دهم به نظر آقای منوچهری. بازهم ممنونم.
حامد منوچهری
حامد منوچهری
در عکاسی زمانی که دکمه شاتر زده می شه اولین اصل ِ واقعیت یعنی زمان از عکس زدوده می شه ، بنابر این هر عکسی هر چقدر هم که تلاش کنید مستند نسیت. خالی از زمانه. بنابر این مستند بودن عکس هم شامل قانون بسیار شنیده " نسبیته". در مورد عکاسی مستند همگی موافقیم که این نوع عکس نیاز به رعایت یک سری اصول داره تا به اصطلاح "سندیت" پیدا کنه. حلا سوال اینجاست که این اصول کدام اند. من در جایگاهی نیستم که سوالی به این عظمت رو جوابگو باشم ولی می تونم نظر خودم رو با مثالی بیان کنم: نمی دونم شما فیلم War Photographer رو دیدید یا نه؟ این فیلم به برسی کارهای جیمز نچوی_ یا به قول خودشون " نکت وی"_ می پردازه. در قسمت های انتهایی این فیلم نچوی ما رو به لابراتوار خودش می بره و نشون می ده چه طور روی یکی از عکس هایی که فکر می کنم مربوط به جنگ بالکان باشه کار می کنه. تغییر در کنتراست، استفاده از گاما، تغییر کادر و خیلی کارهای دیگه که من نمی دونم چی بودن_ این ادیت روی نگاتیو ها و توسط یه تکنیسین انجام می شد و حتی نچوی در بسیاری مواقع تکنیسین رو به حال خودش می گذاشت تا کار "تخصصیش" رو انجام بده_ حالا می خوام بپرسم این ادیت نچوی که در راه عکاسی مستند تقدیر شده چه اندازه با این ادیت متقاوته؟ آیا این ادیت چیزی که نیست رو به عکس اضافه کرده؟ آیا به حقیقتی رو نادیده پشت کرده؟ سوال اینجاست که آیا همین قدر که عکس این عکس انتزاعیه عکس سیاه و سفید انتزاعی نیست؟ شما از پشت ویزور سیاه-سفید می بینید؟ شما از پشت ویزور واید می بینید؟ کاش بیشتر منصف باشیم
محمد صداقت
محمد صداقت
حامد جان بسیار سپاسگذارم از اینکه حرف دل من را با شیوایی تمام بیان کردی