کتاب «هنر مفهومی» نوشته‌ی پیتر آزبورن با ترجمه‌ی نغمه رحمانی با تیراژ ۱۵۰۰ نسخه در سال ۱۳۹۱ توسط انتشارات مرکب سپید منتشر شده است. این کتاب دارای ۲۶۲ صفحه‌ی مصور رنگی بوده و در قطع وزیری به چاپ رسیده و مشتمل بر هشت بخش است: «پیشینه ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰»، «دستورالعمل، اجرا، مستندسازی»، «فرآیند، نظام، مجموعه‌ها»، «واژه و نشانه»، «تصرف، مداخله، روزمرگی»، «سیاست و ایدئولوژی»، «نقد نهاد‌ها» و «متاخرین». 

 
honari-picu
 

   در بخشی از متن پیشگفتار این کتاب آمده است: «این کتاب، مروری دوباره است بر نقطه عطف هنر معاصر که همانا هنر مفهومی است. نقطه‌ای که در آن مفهوم کار هنری به عنوان یک شی بصری، یا به طور گسترده‌تر تجربه و لذت فضای، به شکلی مستقیم و رادیکال مورد چالش قرار گرفت. این کتاب با ارائه‌ی شرحی روان‌شناختی از هنر مفهومی و با دیدگاه منتقدانه و تاریخی، شش نوع هنر مفهومی را معرفی می‌نماید؛ شش روش مختلفی که هنرمندان به واسطه آن‌ها به مقابله با شرح زیبا‌شناسی کار هنری و اهمیت نقش ایده در تولید معنا از فرم‌های بصری پرداختند. این مطلب، مبنای تاریخ جدیدی از هنر مفهومی (نه تنها تاریخ مرتبط با آثار هنری، بلکه تاریخ ایده‌ها) می‌باشد. نوشته‌های انتقادی توسط هنرمندان مفهومی، خود بیانگر بخشی از تاریخ این دوره هستند. این کتاب شامل نوشته‌های هنرمندان مفهومی و همچنین فلاسفه و نظریه پردازانی است که آن‌ها را تحت تاثیر قرار داده‌اند.»