پس از اعلام منتخبین جشنواره وردپرس فتو 2017 و انتخاب حسین فاطمی عکاس ایرانی آژانس عکس پانوس با مجموعه ای به نام " یک سفر ایرانی " به عنوان برنده جایزه دوم بخش پروژه های بلند مدت , مرتضی نیکوبذل یکی از عکاسان با سابقه و عکاس سابق خبرگزاری رویترز در ایران در خصوص تصاویر منتخب از ایران واکنش نشان داد و نظر خود را در نامه ای برای لارس بؤرینگ مدیر اجرائی ورلد پرس فوتو ارسال نمود.     جناب آقای لارس بؤرینگ مدیر اجرائی ورلد پرس فوتو سلام، قبل از هر چیزمی خواهم بابت به اشتراک گذاشتن عکسها و داستانهای تصویری بسیار خوب از سراسر کره زمین از شما تشکر کنم. ولی شگفت زده شدم وقتی در میان برندگان با یک داستان تصویری جعلی و ساختگی مواجه شدم. برای سالها ما شاهد عکسهایی در مورد اعدامهای عمومی و حمله با اسید بوده ایم که از ایران شرکت کرده بودند و توانسته بودند جوایزی را بدست بیاورند، که خوب آن عکسها حاصل حقایق خشنی بودند که وجود دارند و تصاویری واقعی بودند. من می دانم که خبر (مناسفانه در اکثر موارد) درباره چیزهای خوب نیست و ایفاق نمی افتد و ما باید توقع داشته باشیم عکسهای خشن و دلخراشی از خبرهایی مانند جنگ، زلزله و سیل ببینیم.
ولی در مورد داستانهای زندگی روزمره چطور؟ من عکاسی ایرانی هستم که مدت بیست سال است با جاهایی مانند رویترز، سیپا پرس، نشنال جئوگرافیک فارسی (گیتانما) و دیگر آژانسها و خبرگزاریها در ایران و خاورمیانه کار کرده ام. در ایران مردم بیشتر محتاط هستند. ما مردمی داریم که (اکثرا) از دوربین میترسند و در برابر آن بسیار محتاطانه رفتار می کنند زمانیکه متوجه می شوند کسی قصد دارد از آنها عکاسی کند. شما باید متوجه باشید زنان همیشه نگران عکاسی کردن از آنها هستند مخصوصا اگر در مشاغلی مانند آرایشگر، مربی رقص و... مشغول بکار باشند. شما باید بدانید هیچ سالن آرایش و زیبایی زنانه ای به عکاس (مخصوصا اگر مرد باشد) اجازه ورود برای عکاسی نمی دهد، اما این می تواند اتفاق بیفتد اگر از فردی درخواست کنید تا به شما اجازه عکاسی بدهد و باید بدانید که آن عکسها دیگر یک داستان واقعی زندگی روزمره نیستند، بلکه تنها نمایشی هستند مقابل دوربین شما و برای شما که عکاسی کنید.
  از طرفی دیگر، من شاهد عکس زنی برهنه دراز کشیده در تخت خواب هستم، در زیرنویس عکس من می توانم ببینم که حسین فاطمی نوشته. یک زن برهنه با یک خالکوبی بر پایین ستون فقرات خود، در تختی دراز کشیده. زن یک کارگر جنسی است که برای پرداخت هزینه های دو کودک در حال رشد خود اینکار را انجام می دهد. بسیار خوب... او برهنه استو یک خالکوبی دارد. فاطمی چه چیز را درباره ایران می خواهد به ما بگوید؟ او می خواهد بگوید که خالکوبی در ایران یک چیز جدید است؟. نه، او می خواهد بگوید که زن فاحشه است چرا که می خواهد هزینه مخارج زندگی خودش و دو کودک در حال رشدش را تامین کند، خوب چه چیز شگفت انگیزی در مورد خالکوبی بر پشت یک زن برهنه و ارتباطش با زندگی آن زن وجود دارد؟ همچنین، خالکوبی چیز گرانی است مخصوصا در این اندازه. هزینه خالکوبی مانند این در حدود ۳۰۰ یا ۴۰۰ دلار آمریکا است. چطور یک زن فقیر که نمی تواند هزینه های خود و کودکانش را پرداخت نماید می تواند یک خالکوبی مانند این بر بدن خود داشته باشد؟ از طرفی دیگر طراحی این خالکوبی بسیار مدرن است و برای یک زن از طبقه پایین جامعه نیست. مورد دیگر که من در این عکس میبینم مدل موی زن است که برای یک زن فقیر نیست و همچنین رنگ موی وی.  
مجموعه عکس حسین فاطمی با نام یک سفر ایرانی , به دلیل رعایت شئونات در محتوای این سایت,  عکس مورد اشاره از اینجا حذف شده و به سایت مرجع ارجاع داده می شود.
  همه چیز اشتباه است وقتیکه عکس را با زیرنویسش مقایسه می کنیم. و مهمترین نکته در مورد این تصویر، او در خواب است، این برای یک مرد امکان ندارد که زمانیکه یک فاحشه در خواب است در خانه او باشد، مگر آنکه خود شما با آن زن خوابیده باشید سپس (پس از خوابیدن او) بلند شده دوربین را برداشته و از او عکاسی کرده باشید و اگر این درست باشد، تخت یکنفره است و شما نمی توانید تخت دونفره در اتاق او ببینید.     بسیار خوب آقای لارس. ورلد پرس فوتو هیئت داورانی را انتخاب کرده که چیزی درباره ایران نمی داند و برای یک گروه از افراد خارجی (به خصوص عکاسان و ادیتورها) عکسهای حسین فاطمی شگفت انگیز هستند ولی چه بر سر واقعیت آمده؟ من به یاد دارم چند سال پیش از این ورلد پرس فوتو جایزه یک عکاس ورزشی را تنها به دلیل یک میلیمتر رتوش عکس از او پس گرفت و در سالی دیگر تعداد زیادی از عکاسان به ادیت عکسی در باره یک مراسم تشییع جنازه در شهر غزه بسیار معترض بودند و اکنون من شاهد حد اقل دو عکس جعلی و صحنه سازی شده در میان یک مجموعه عکس هستم که در لیست برندگان ورلد پرس قرار گرفته. من می توانم به شما بگویم که چرا داستان حسین فاطمی برنده شده، اگر او داستانش بدون وجود آن عکسها بود که درباره آنها نوشته ام، او نمی توانست برنده باشد، او بسیار هوشمندانه در مورد بوجود آوردن کنتراست در عکسهایش عمل کرده ولی متاسفانه آنها جعلی و صحنه سازی شده هستند، من متوجه این امر هستم چرا که کشورن را می شناسم و مردم کشورم را ولی هیئت داوری شما آنها را نمی شناسد، آنها فقط به عکسها نگاه کرده اند و گفته اند، آه خدای من چه عکسهای زیبایی، چراکه هیچ چیز درباره ایران نمی دانند، آنها همچنین نمی دانند که بسیاری از ایرانیها بسیار مدرن زندگی می کنند و بعضی وقتها حتا مدرن تر از دیگر کشورها حتا در مقایسه با کشورهای غربی. در پایان، لطفا به سؤال من پاسخ دهید چراکه دانستن جواب آن برای من بسیار مهم است، آیا این برای ورلد پرس فوتو قابل قبول است که مجموعه عکسی را بعنوان برنده بپذیرد که در آن چند عکس جعلی و صحنه سازی شده وجود دارد؟ چه چیز برای ورلد پرس فوتو مهم است؟ گفتن حقیقت با عکسها درباره جهان؟ و یا تعریف داستانهایی که شما (ورلد پرس فوتو) دوست دارید و دلتان می خواهد که داشته باشید و آنها را باور دارید؟ با تقدیم احترام مرتضی نیکوبذل عکاس آزاد مطبوعاتی