جوابیه آقای محمدرضا امتنانی یکی از سه داور جشنواره عکاسی 3 بعدی گلدیران به بیانیه انجمن هنر عکاسی. سلام در پاسخ به بیانیه انجمن هنر عکاسی تبریز در خصوص برگزاری جشنواره عکس سه بعدی در تبریز لازم است مطالب مشروحه زیر را باستحضار برسانم . همانطوریکه از متن بیانیه مستفاد میشود تمامی مسئولیت نهائی این جشنواره هیئت داوری گردیده  و باصطلاح توپ را به زمین هیئت داوری  انداخته اند . بنده ناچیز بعنوان یکی از سه داور این جشنواره ضمن اینکه با قسمتهائی از این بیانیه موافقت دارم ولی خود نیز پرسشگر سوالاتی در خصوص نحوه و حدود همکاری و میزان مسئولیت انجمن هنر عکاسی در این جشنواره میباشم. اینکه در این بیانیه قید گردیده  انجمن از محل داوری آثار اطلاع نداشته و شخصی خود را بعنوان عضو هیئت مدیره و عامل اجرائی انجمن جازده، باید باطلاع برسانم بر خلاف این ادعا انجمن کاملا به این موضوع  واقف و آگاه بوده  چرا که در حضور اینجانب، رئیس انجمن باتفاق یکی از اعضای هیئت مدیره انجمن هنر عکاسی تلویزیون سه بعدی و عینکهای مخصوص را جهت  مشاهده آثار برای داوری با دست خودشان در محل داوری  که آتلیه عکاسی همان شخص بقول خودشان سوئ استفاده کننده از عنوان اجرائی در انجمن عکاسی بود تحویل صاحب آتلیه که خود نیز یکی از داوران و همچنین رابط شرکت برگزار کننده جشنواره با انجمن و داوران  میباشد دادند. بنابر این هم از محل داوری آثار اطلاع داشتند  و هم این شخص مورد وثوق ایشان بوده است. شهامت پذیرش  اشتباه چیزی از ارزشهای انسان کم نمیکند و به همین دلیل موظف به بازگوئی مطالب  پس از داوری میباشم. داوری این آثار بدلیل  مشغله فراوان دو همکار دیگر داور سه روز کامل طول کشید که در نهایت از بین 700 اثر 230 اثر جهت نمایش در نمایشگاه  انتخاب گردید که نمایش آثار منتخب نیز توسط مجری این برنامه نادیده گرفته شد و تعدادی از عکسهای اوت شده به معرض تمایش در آمد و همچنین آثار برنده اصلا به نمایش در نیامدند. بطوریکه در کمال حیرت و تعجب عکسهای برنده نیز توسط یکی از داوران که همان شخص رابط داوری و فرد یاد شده ای که هویتشان بر اساس نوشته ی بیانیه انجمن هنر عکاسی مورد تائید ایشان نمیباشد جا بجا و عوض شد و عکسهای دیگری جایگزین آنها شدند و این امر بشدت مورد اعتراض دو داور دیگر قرار گرفت و کار به بحث و مشاجره اینجانب با این فرد کشید که کا ر به دبیر جشنواره ارجاع شد که ایشان نیز برخلاف قول خود همان افراد جایگزین را در مراسم اختتامیه اعلام داشتند. اینجانب پس از چندین روز رایزنی و گفتگو برای احقاق حقوق از دست رفته برندگان واقعی با مسئول برگزاری جشنواره به هیچ نتیجه ای نرسیدم. علیهذا در اینجا این سئوال برایم پیش می آید وظیفه یک داور در حیطه عکاسی در قبال بروز اینچنین مواردی غیر از اعتراض به ناداوری و دستکاری آرا و شکایت به دبیر جشنواره و در خواست  احقاق حقوق عکاسان و اطلاع رسانی چه چیز دیگری  می باشد که انجام نداده ام؟ در راه انجام این رسالت  و با کمال تاسف دبیر این باصطلاح جشنواره در قبال اظهارات  حق جویانه اینجانب اظهارات بی اساس و نامحترمانه ای را مطرح ساختند که بازگوئی آنها از عهده این نوشته خارج میباشد به نظرم همین اظهارات را به ریاست محترم انجمن عکاسی و نیز سایر هنرمندان معترض هم افاضه فرموده اند که در بخشی از بیانیه انجمن هم به آن اشاره شده است. در خاتمه ضمن اظهار تاسف عمیق از وجود چنین اتفاقات ناگوار در حیطه هنر از اینکه پس از حدود یک ماه گفتگو  و رایزنی محترمانه با مسئولین برگزاری جشنواره که توفیقی در جهت احقاق حقوق  عکاسان بدست نیامد بدلیل عدم تشنج آفرینی در درون خود سوختم  و به احترام جامعه هنر و عکاسی مایل به حل و فصل مسئله  از طریق گفتگو بودم که  گوئی نرفتن میخ آهنین در سنگ بود. تا امروز که پاسخ به بیانیه انجمن هنر عکاسی را وظیفه دانستم و اخلاقا ملزم به بیان جوابیه میباشم از خداوند متعال عزت نفس و تحمل موفقیت دیگران را برای همه مسئلت داشته واز همین امروز به بعد هیچگونه مناسبت و دوستی و همکاری وحتی سلام و علیک با نا انسانهای دنائت پیشه ای که خیانت در امانت میکنند و حق دیگران را به نفع بستگان خود ضایع می گردانند و حتی حرمت دوست و همکار چندین و چند ساله خود را نگه نمیدارند نخواهم داشت .
افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع شکر خدا که سر دلش در زبان گرفت
زین آتش نهفته که در سینه منست خورشید شعله ایست که در آسمان گرفت
میخواست گل که دم زند از رنگ وبوی دوست از غیرت صبا نفسش در دهان گرفت
 با تقدیم احترام محمدرضا امتنانی