در زندانی نظامی در السالوادور، عکاسی به نام Adam Hinton تعدادی عکس از 2600 زندانی خطرناک که زندان را تحت کنترل خود دارند، انداخت. هیچ عکاسی به خود جرات چنین کاری را نخواهد داد، ولی آدام این کار را به خوبی مدیریت کرد، به السالوادور سفر کرد، پرجمعیت ترین کشور در آمریکای مرکزی و به خطرناک ترین گروه های خلافکار دسترسی پیدا کرد.کتاب عکس هینتون، MS-13، در این ماه به وسیله Paul Belford منتشر شد. کتابی متشکل از 22 عکس از اعضای گنگ La Mara Salvatrucha. هرکدام از این زندانیان محکوم به یک دوره 20 الی 40 ساله می باشند.السالوادور شهری خطرناک، پر از افراد مجرم می باشد، آدمکشی در این شهر بسیار رایج است. بر اساس آمار هفتادهزار اعضای گنگ های خلافکاری در این شهر در حال فعالیت هستند.  
اما این عکس ها قصد دارند تا بعد انسانی این افراد را نشان دهند. به قول خود آدام این انسان ها از ابتدای تولد مجرم و آدمکش به دنیا نیامده اند. او قصد دارد تا بر خرده فرهنگ های موجود در چنین جوامعی بپردازد. آدام در ابتدا دوست داشت که به خانه های مردم برود و با آنها در مورد زندگی صحبت کند و همیشه از انجام چنین کارهای مربوط به جرم و جنایت و رفتن به محله ها و مکان های کثیف اجتناب می کرد.
  به گفته او اینکه شما از رفتن به محله های کثیف صحبت بکنید تنها با یک عکس العمل روبه رو خواهید شد: آنجا خطرناک است، تو نمی توانی به آنجا بروی. ولی نظر او این است که واقعا اینطور نیست، این مکان ها هم بخشی از یک جامعه هستند. او یاد گرفته است که چرا در برزیل معمولا گنگ ها به محله های کثیف می روند، به قول ساکنان این محل ها این گروه ها می خواهند که از مردم آنجا به عنوان پوششی برای محافظت از خود در برابر پلیس و دیگر گروه ها استفاده کنند. در سال 2013 هینتون اولین شانس خود را امتحان کرد، در جریان جنگی بین گروه MS-13 و گروه رقیبش توانست با یک واسطه رابطه برقرار کند تا بتواند از طریق آن از رهبران زندان برای ورود به آن اجازه بگیرد. او سه ساعت را در زندان با زندانیان گذراند. او می گوید زمانی که اعضای گنگ را دیده، آنها با سردی جلو می آمدند و طبیعی رفتار می کردند. به نظر می آمد که آنها در زندان بیشتر از هر جای دیگری امنیت داشتند. او این عکس ها را بوسیله یک دوربین Canon5D و فقط سه لنز گرفته است.  
هینتون در بدنامی زندان و شرارت اعضایش، افرادی را پیدا کرد که به آشپزی و به ساختن اسباب بازی برای فرزندانشان علاقه داشتند. آنها در تلاش بودند تا یک استودیوی هنری و یک بیمارستان بسازند.
به گفته ناشر این کتاب بیشتر عکسها بر خالکوبی این زندانیان تمرکز داشتند، چرا که این کتاب، کتابی در مورد زندان نیست بلکه در مورد مرد هایی است که حرف به حرف زندگی خود را بر روی بدن خود نوشته اند. بیشتر مردها خالکوبی های پیچ در پیچی از گذشته خود داشتند، شیطان های موجود در گذشته، زنانی که عاشقشان بودند، ضرب المثل هایی از وفاداری گروه MS-13. این خالکوبی ها در مورد ارتباط بین آنها و بین افرادی که کشته بودند، می باشند. آنها بر این تاکید دارند: " ما اینجا هستیم و به کسی دیگر تعلق نداریم، این چیزی است که ما انجام می دهیم، ما آماده می شویم تا شما را بکشیم، و یا برای این گنگ کشته شویم." منبع: bjp-online